नारद मुनि र मोटे लालाको रोमाञ्चक कथा !

नारदजी यात्रा गर्दै एक पटक भगवान् शिवको नगर वाराणसी पुगे । सहरको मनोरम दृश्य देखेर उनको मन खुसी भयो । चोक बजार हुँदै जाँदा उनलाई पान खाने रहर लाग्यो । नारदजीले देवलोकमा वाराणसीको पानको कीर्तिको बारेमा थाहा पाएका थिए, त्यसैले उनलाई पान खाने ठूलो इच्छा भयो ।

उनले पान पसल खोजिरहेका थिए । त्यसपछि एउटा केटा आयो र पसलमा बसेका मोटे लालाजीलाई देखाएर नारदजीलाई भन्यो बाबुजी बोलाइरहनुभएको छ । नारदजीले मनमनै सोचे, राम्रै भयो, बाबुजीले अतिथि सत्कारको रूपमा पान खुवाउनुहुन्छ ।

नारदजी पसलमा पुगेपछि त्यहाँ बसेका लालाले भने ’बाबा राधेश्याम !’ नारदजीले सोचे, सायद मलाई राधेश्यामको मामिलामा कसैले बोलाएको छ । त्यसैले भने ’मलाई माफ गर भाइ, मेरो नाम राधेश्याम होइन, म नारद हुँ । यो सुनेर लालाले मुस्कुराउनुभयो र भन्नुभयो– ’तिमी नारद होस या अरु कोही, मेरो मतलब होइन, हो यो वीणा मलाई बेचिदेउ, मेरी प्यारी वीणाले चाहेको छ ।’ यो सुनेर नारदजीको खुट्टामुनि जमिन खस्यो, केही इज्जत होला भन्ने आशा लिएर पसलमा आएका थिए तर यहाँ लिनको लागि दिनु पर्यो ।

उसले भन्यो, ’हैन भाइ, यो वीणा बिक्रीको लागि होइन। तिम्रो प्यारो छोरालाई अर्को वीणा देऊ।’ जब नारदजी यसो भन्दै बाहिर निस्कन लागे, पसलेले कडा स्वरमा भने, ’हेर्नुहोस् बाबा, यो वीणा मेरो बच्चाको मनमा बसेको छ, जतिसुकै पैसा लिनुहोस्, यो वीणा देऊ।’नारद जीले भने, हे भाइ, तिमी के भन्छौ, यो आज तिम्रो केटाको मनमा बसेको छ, यो मेरो मनमा सधैँ बसेको छ। म यो मलाई दिने छैन, मलाई पैसाको वास्ता छैन ।’ नारदजीको यो जवाफले लाला जलमग्न भए । उनले नारदजीलाई माथिदेखि तलसम्म हेरे र भने– ’बाहिरबाट आउनुभएको होला ?

’हो भाइ, म देवलोकबाट आएको हुँ।’ नारदले नम्र भएर भने ।’हम्म, यति हो! वाराणसीमा कति समय बस्ने योजना छ?’ लालाले गर्वले सोधे । ’अब म आएको छु, ५–१० दिन भगवान शिवको नगरी घुम्छु।’ नारदले जवाफ दिए । ‘त्यसो भए कान खोलेर सुन बाबा ! यो वीणा लिएर वाराणसीबाट फर्किन सकिँदैन । मलाई सेठ पकोडिलाल भनिन्छ । मेरो शक्ति र शक्तिको बारेमा जान्न चाहनुहुन्छ भने कुनै बनारसीलाई सोध्नुहोस् ।’ सेठको टाउको र खुट्टाको कुरा सुनेर नारद जीलाई पनि मजाक लाग्यो । उसले भन्यो, ’हो, तिम्रो मोटो पेटले तिम्रो शक्तिको मूल्याङ्कन गर्छ, तर तिम्रो बुद्धि तिम्रो पेटभन्दा बाक्लो छ होला । ’नारद जीको मुखबाट यो कुरा सुनेर सेठ क्रोधित भए, नारदजीलाई प्रहार गर्ने बित्तिकै उनी उत्सुक भए । लालाको खुट्टा चिप्लियो र धम्मबाट तल खसे ।